فرهنگ دانشجویی

از آنجایی که در مطلب قبل با بسیاری از دوستان پیرامون مسائل جاریه عده قلیلی از دانشجویان کاردانی علی الخصوص ستح المی و شعور فرهنگی آنها بهس و طبادل نزر(!) کردیم، بر آن شدیم تا با انتشار بخشی از فرهنگ نامه مدونی که از یکی از سایت های علمی و به روز کشور (!) کش رفته ایم، قدمی هر چند ناچیز در تربیت نسل جدیدالورود به رودهن برداشته باشیم! (توضیحات داخل پرانتز اثر اینجانب است)

دانشجوی سال اولی: دانشجویی که فکر می کند با تحصیلات دانشگاهی می‌تواند آینده‌ی بهتری برای خودش بسازد.

دانشجوی سال دومی: دانشجویی که فکر نمی‌کند با تحصیلات دانشگاهی بتواند آینده‌ی بهتری برای خودش بسازد.

دانشجوی سال سومی: دانشجویی که مطمئن شده است با تحصیلات دانشگاهی نخواهد توانست آینده‌ی بهتری برای خودش بسازد.

دانشجوی سال چهارمی: دانشجویی که دیگر نه فکر می‌کند، نه به چیزی اطمینان دارد و نه آینده‌ی برای خود متصور است.

مشروط: دانشجویی که به خاطر علاقه‌ی زیادش به درس خواندن، مورد حسادت قرار گرفته و از این رو دانشگاه او را ملزم کرده است که در ترم بعدی بیش از حد معینی واحد انتخاب نکند تا به بقیه هم برسد! کلمه مشروط از «مشروطه» می‌آید که عده‌ای معتقدند باعث رونق گرفتن دانشگاه در ایران شد. (توی این دو٬ سه سالی که توی رودهن بودم متوجه شدم که حسود زیاد داریم!)

به کجا چنین شتابان؟!!

مسئله پایین بودن ستح المی (سطح علمی) دانشجویان رودهن، مسئله جدید و به روزی نیست؛ بلکه یکی از قدیمی ترین و ضایع ترین مشکلات دانشگاه است که این روزها حداقل برای من بسیار مشهود و عیان شده است. بار ها در همین وبلاگ از کاستی ها و به روز نبودن مباحث تدریس شده صحبت کردیم و بیشتر از اینجا هم در مورد این موارد در دانشگاه با مسئولین امر در میان گذاشته ایم، اما دریغ یک سر سوزن توجه!

چرا باید تمامی اساتید برای بی گناه نشان دادن خود در زمینه اتلاف وقت دانشجویان با مباحث تدریسی قدیمی و بلا استفاده در زمان اشتغال به کار، بار علمی پایین دانشجویان را به رخ آنها می کشند؟ آیا به راستی مسبب این کاستی و ضعیفی خود آنها نیستند. آنهایی که از روز اول ورود دانشجو به دانشگاه، با دیدن بی توجهی و تنبلی عده قلیلی از دانشجویان مبنای تدریس خود را با توجه به احوالات آن دسته انگشت شمار قرار می دهند و آهسته آهسته با این روش تدریس خود، به تدریج آن اقلیت را به اکثریت تبدیل میکنند.

با این اوضاع هر روزه باید شاهد عقب افتادن دانشگاه از عرصه های کشوری و بین المللی باشیم. برای مثال، بعد از گذشت این همه سال از عمر دانشگاه عظیمی مثل رودهن، چرا نباید یک تیم رباتیک قوی در مسابقات بین المللی داشته باشیم؟ البته مسئولین دانشگاه به این فکر افتادند و بعد از مدت ها اقدام به تشکیل یک تیم رباتیک کردند، ولی به خاطر استعدادهای شکوفا نشده این تیم چند نفره و همراهی نکردن تعداد بیشتری از دانشجویان، جواز شرکت در این مسابقات را بدست نیاوردیم! در این جا روی صحبت با هیچ یک از مسئولین و یا اساتید محترم نیست، بلکه مخاطب اصلی شما دانشجویان عزیز هستید.

تا زمانی که خود ما از مباحث تدریسی عصر حجر مثل فرا گرفتن زبان پاسکال در درس برنامه نویسی پیشرفته(!) آن هم در دانشگاه با آغوش باز استقبال می کنیم، دیگر نباید هیچ انتظاری از اساتید داشته باشیم که دلشان به حال ما بسوزد. تا زمانی که جو دانشگاه را با محیط دبیرستان اشتباه بگیریم و اجازه هر عمل و گفتار قبیحی را در فضای مقدس کلاس به خود بدهیم، نه تنها پیشرفتی نمی کنیم. بلکه روز به روز از نظر علمی عقب تر و از نظر اجتماعی نام دانشجو را پست تر جلوه می دهیم. روی سخن من بیشتر با دانشجویان کاردانی است، نه اکثریت؛ آن اقلیتی که دانشگاه را بیشتر به مکانی برای فرار از خانه شوهر و سربازی و محیطی برای دوست یابی فرض می کنند. آنهایی که نمی توان نام دانشجو را بر آنها نهاد، آن اقلیتی که بیشتر از خراب کردن وجهه ی خود، وجهه ی دانشگاه و دانشجو را خراب تر می کنند. پیشنهاد من این است که فقط یک روز در یکی از کلاس های دوره کارشناسی به عنوان میهمان شرکت کنید تا معنای واقعی دانشگاه را درک کنید، محیطی عاری از هرگونه شوخی و لودگی و سرشار از حس همکاری برای یادگیری هر چه بیشتر.

تا زمانی که شما عده قلیل فضای پاک دانشگاه را با پارک و سینما اشتباهی می گیرید و با اعمال ناشایست خود اجازه بهره مندی دیگر دانشجویان را از حق طبیعی خود که تحصیل در محیطی آرام و سالم و به دور از هرگونه دغدغه فکری از اینکه جامعه چگونه در مورد آنها فکر میکند را از آنها  گرفته اید، دیگر نباید هیچ انتظاری از آنها داشته باشیم  تا شاهد موفقیت های چشم گیر و شکوفا شدن استعداد هایشان باشیم.بلکه باید هر روزه شاهد جو روتین تحصیل دانشجویانی بود که با عجله هرچه تمام تر خود را به دانشگاه می رسانند و با عجله واحد پاس می کنند و با عجله بیشتری آنجا را ترک می کنند؛ واقعا به کجا چنین شتابان؟!!

نمره هایم کجاست؟

باز هم امتحانات و نمرات و چند تا پاس کردی؟ و چند تا افتادی؟ و چرا نرسوندی؟ و از این دست مسایل که همواره در پایان ترم جزو دغدغه های دانشجویان بوده است و حالا که امتحانات تمام شده همه منتظر نمرات خودشون هستند. اما انتظاری که این روزها دانشجویان از مسولین دانشگاه دارند فراهم کردن بستری مناسب برای دسترسی آسان به نمراتشان است که دیگر برای مشاهده نمره ۹.۷۵ لازم نباشد مسیر پر جاذبه‌ی دانشگاه را در این هوای بهاری طی کنند!!

یکی از این بستر های مناسب همانا قرار دادن نمرات در سایت اطلاع رسانی گروه ها است که همواره گروه کامپیوتر در این مسیر پیش گام بوده است. اما مشکلاتی باعث شده تا محقق شدن این امر خطیر همواره با مشکل مواجه باشد که در همین رابطه نقل قولی که توسط آرش غنی زاده برای ما ارسال شده است را بدون هیچ گونه دخل و تصرفی در ادامه می‌خوانیم:

تصور می کنم دوستانی که تا این لحظه بحث های وبلاگ دانشجویان رودهن در ارتباط با سایت گروه کامپیوتر را دنبال کردند کم و بیش در جریان تلاش های صورت گرفته در این عرصه و همّ اینجانبان در تحقق نیافتن این موضوع بوده باشند و نیازی به بازگویی مجدد آن نباشد.

اما در ادامه به طرح مسائلی خواهم پرداخت که تا این لحظه ناگفته مانده است …

بگم؟ بگم؟!

انتشار نمرات بر روی سایت گروه کامپیوتر مستلزم تعامل دوجانبه سایت گروه کامپیوتر و دانشگاه آزاد اسلامیست و این مساله بدون حضور یکی از این طرفین معادله همچنان بدون پاسخ خواهد ماند.

همانطور که مستحضرید در ترم گذشته نمرات پایانی با تأخیر نسبی (به دلیل کندی در روند ثبت دستی نمرات در کامپیوتر) بر روی سایت منتشر می گردید که با تمام کاستی هایی که داشت این باور که ما می توانیم به این موضوع جامه عمل بپوشانیم را در ما قوت بخشید.

(که آن هم به دلیل مطرح شدن پاره ای از مسائل نظیر الزام درج بک گراند: “انتشار این نمرات صرفاً جهت اطلاع دانشجویان می باشد و فاقد هر گونه ارزش دیگری است” در تمام صفحات pdf منتشر شده! تا اطلاع ثانوی در هاله ای از ابهام باقی خواهد ماند؛ چرا که عملاً اجرای چنین فرمایشی با توجه به حجم نمرات به هیچ عنوان عملی نیست.)

در ادامه با رای زنی های صورت گرفته با مدیریت محترم گروه کامپیوتر و برخی مسئولین دانشگاه به این نتیجه رسیدیم که تنها راه انتشار بدون تأخیر نمرات، طراحی سیستم ثبت مستقیم نمرات در دیتابیس دانشگاه می باشد که نسبت به سیستم سنتی ثبت نمرات (به صورت دستی) و ورود مجدد آن درون کامپیوتر از مزایای بسیاری برخوردار است.

سیستمی که هماکنون در بسیاری از دانشگاه های آزاد در حال استفاده و بهره برداریست …

ولیکن اتخاذ سیاست های نادرست از سوی برخی مدیران ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تحقق این موضوع را با چالشی بزرگ مواجه نموده است.

حضرات از سویی طراحی سیستم مذکور از سوی ما را (بصورت افتخاری و رایگان!) فاقد امنیت کافی می دانند و از سویی خرید سیستم مذکور از دانشگاه آزاد اسلامی را (به دلیل هزینه چند ده میلیونی!) به صرفه و اقتصادی نمی دانند!

معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، جناب آقای شهرام وزیری از پرچم داران سیاست های مذکور بشمار می روند که در طول این مدت از هیچ کارشکنی و مانع تراشی در راه تحقق این هدف کوتاهی نفرمودند.

در تلاشیم تا با متقاعد نمودن مسئولین مربوطه و تشریح راه کارهای امنیتی موجود در رابطه با فرایند مذکور، سوءظن های غیر علمی و بی اساس موجود را از میان برداریم.

کمی هم خودمانی

زمستون سال ۸۶ بود که با چند تا از بچه ها تصمیم گرفتیم یه وبلاگ راه بندازیم با عنوان وبلاگ دانشجویان رودهن تا یه جایی داشته باشیم که بتونیم گفتنی های خودمون در رابطه با دانشگاه و مسایل مرتبط رو بنویسیم و همینطور انتظار داشتیم از بین این همه دانشجوی رودهن چند نفری هم مثل ما حرفی توی دلشون باشه که بخواهن یه جایی بگن و در کل فکر می‌کردیم بتونیم رسانه‌ی خوبی برای دانشجویان رودهن باشیم.

توی این مدت انتظار داشتیم که دوستان زیادی به جمع ما اضافه بشن و با ما همکاری کنند و استقبال خوبی از طرف بچه‌های دانشگاه از این وبلاگ بشه اما همیشه همه چیز اون طوری که ما انتظار داریم پیش نمیره و برعکس توقع ما استقبال چندانی از این وبلاگ نشد. نمی‌دونم شاید هم سطح توقع ما یه کم بالا باشه!

دوستان اندکی هم از کم کاری ما پرسیده بودند که فکر میکنم نداشتن بازخورد های مناسب از طرف بچه‌ها دلیل خوبی باشه اما چیزی که مهمِ این هست که ما روزهای خوشی رو با این وبلاگ گذروندیم و کارهایی رو کردیم که تا قبل از این کسی در رودهن به این شکل شاید انجام نداده بود. و به این سادگی ها حاظر نیستیم اینجا رو بیخیال بشیم اما چیزی که میتونه به ما روحیه بده و انگیزمون رو برای فعالیت در اینجا بیشتر کنه اینه که بدونیم کسانی هم هستند که اینجا براشون مفید بوده و به قولی با اینجا حال کردند و روزگار گذروندند.

یکی از کارهایی که دوست داشتیم انجام بدیم این بود که بچه های رودهن رو یه جایی توی اینترنت دور هم جمع کنیم و به قولی یه پاتوق براشون درست کنیم که متاسفانه شرایط این کار فراهم نشد. اما تا قبل از این عده ای از دانشجویان در یاهو ۳۶۰ دور هم جمع بودند که قبلا هم راجع به آن نوشته بودم و یک جور پاتوقکی اونجا داشتند. اما مدتی است که شرکت یاهو به علت ذاقارت بودن یاهو ۳۶۰ و استقبال اندک کاربران از این سرویس (به جز برخی ایرانیان عزیز که همواره به این شرکت وفادار بوده اند) تصمیم به تعطیل کردن یاهو ۳۶۰ گرفته است. و بچه‌های ۳۶۰ هم در شرف بی پاتوق شدن هستند. به خاطر همین تصمیم گرفتم به دوستان 360ی سایت فیس‌بوک رو پیشنهاد کنم که احتمالا تا الان حتما اسم این سایت رو شنیدند. البته قبلا در این مطلب راجع به این سایت هم نوشته بودم.

این هم آدرس گروه دانشجویان رودهن در فیس بوک و این هم گروه بچه های کامپیوتر در فیس بوک البته گروه های دیگه ای هم هستند که اگر کسی سراغ داشت میتونه از همین قسمت اونها رو معرفی کنه.

با تخم مرغت بپر…

اگر چند روز گذشته يک نگاهي به در و ديوار هاي دانشگاه انداخته باشيد، حتما متوجه شديد که بچه هاي انجمن علمي عمران(کثره الله ابعاده من جميل البلايا!) طي يک حرکت با مزه قصد دارند بر و بچه هاي خوشحال دانشگاه هاي مختلف را دور هم جمع کنند تا در يک مسابقه پرهيجان، جان نيوتن را به لبش برسانند و قانون جاذبه را به چالش بکشانند!

اسم اين مسابقه GRAVITY CHALLENGE یا همان چالش جاذبه است. که در آن تیم های شرکت کننده می بایستی یک عدد تخم مرغ را به هر وسیله محیرالعقولی که دوست دارند، مطابق قوانینی از قبیل قابل مشاهده و لمس بودن تخم مرغ به علاوه یک سری کارهای امتیازی مثل ارزان بودن طرح، زیبایی و خلاقیت و… از ارتفاع 18 متری سالم بر روی زمین فرود بیاورند.

این مسابقه برای سومین بار است که در داخل کشور انجام می پذیرد. بار اول در قزوین و بعد از آن در دانشگاه شریف و مرتبه سوم هم که میزبان آن دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن است. از آنجایی که از سایر دانشگاه های ایران تیم هایی به رودهن اعزام می شوند، از دوستان عزیز مصرانه تقاضا می کنم این یکبار را به خودشان یک کم استراحت ندهند و در این مسابقه شرکت کنند تا آبرویمان جلوی خلق الله نرود.

جایزه برنده دوره قبل این بوده که تیم برنده یک روز با تیم بدلکاران گروه 13 به پرواز با پاراگلایدر در ارتفاع 800 متری بر فراز کلاردشت گذرانده اند تا با گوشت و خونشان فهمیده باشند تخم مرغ هایی را در ارتفاع قرار گرفته بودند، چه حالی داشتند. از آنجایی که این جا رودهن است(!) منتظر چنین جایزه های جالبی نباید بود، زیرا جایزه نهایی برای تیم های اول تا سوم به ترتیب 100،75 و 50 هزارتومان خواهد بود.

برای شرکت در این مسابقه باید هر چه سریعتر تیم های 3 نفره خودتان را تشکیل دهید و به دفتر انجمن علمی مهندسی عمران واقع در دانشکده فنی مهندسی مراجعه کنید، بشتابید که پشیمانی سودی ندارد! تا یادم نرفته این را هم بگویم که مسابقه روز 12 خرداد ماه(سه شنبه) برگزار می شود.

بچه‌ها مچکریم !!

در گذشته زمانی بود که خیلی پایگاه اطلاع رسانی (همون سایت) گروه کامپیوتر را مورد عنایت خود قرار داده و نقد می‌کردیم. با این اوصاف مسؤلین این سایت همواره به ما لطف داشتند و چیزی هم نمی‌گفتند٬ منتهای مراتب ما هم این کارها را نمی‌کردیم که چیزی بهمان بگویند بلکه خواستار سامان بخشیدن به این پایگاه بودیم و سعی می‌کردیم با روش خودمان به نقاط ضعف این سامانه اشاره کنیم.

خوشبختانه مدتی است که با شروع سال تحصیلی جدید شاهد پیشرفت این سایت هستیم. که به عنوان مثال می‌توانیم به برخی از این فعالیت‌ها که در جهت پیشرفت و تعالی این سایت بوده است اشاره کنیم:

• قرار گرفتن به موقع اخبار و اطلاعیه های گروه کامپیوتر روی سایت
• قرار گرفتن جزوات برخی اساتید روی سایت
• قرار گرفتن نمرات پایان ترم دانشجویان روی سایت
• قرار گرفتن جداول انتخاب واحد روی سایت

تمام این اتفاقات در حالی رخ می‌دهد که در ترم‌های گذشته خبر چندانی از این فعالیت‌ها نبود٬ اما امروز خوشحالیم که گام مهمی در زمینه‌ی پیشرفت در این راه برداشته شده است و از همین جا از طرف خودم و دوستانم از تمام کسانی که برای پیشرفت این سایت تلاش کرده‌اند٬ مخصوصا دوست خوبم جناب آقای آرش غنی زاده (مدیر سایت گروه کامپیوتر) تقدیر و تشکر می‌کنم و به ایشان دست مریزاد می‌گویم. اما این تازه شروع کار است و امیدواریم با ایده ها و تلاش‌هایشان همچنان در جهت پیشرفت این سایت تلاش کنند.

پی‌نوشت: مطلب اینجوری هم بلدیم بنویسیم :پی

اینجا رودهن است

مسلما برای پیشرفت علاوه بر انگیزه کافی، عنصر دیگری نیز به صورت عجیبی خودنمایی می کند، آن هم چیزی نیست به جز امکانات! با توجه به تحقیقات میدانی صورت گرفته در مورد دانشجویان عزیز رودهنی، به صورت بسیار واضحی تنها انگیزه یافت شده در وجودشان فقط گرفتن مدرک است و انگیزه پیشرفت به صورت خیلی کم آن هم در گونه های رو به انقراض دانشجویان رودهنی یافت شده است. حال اگر بخواهیم زیر بال و پر این گونه‌ی رو به انقراض را بگیریم و از آنها در جهت تعالی اسم دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن استفاده کنیم، وجود این عنصر عجیب و حیاطی (امکانات) به شکل قابل توجهی احساس می‌شود.

اگر از هر نظر بتوان از کمبود های دانشگاه رودهن مثل به روز نبودن مباحث تدریسی، کادر اداری ناکارآمد و … گذشت، از این مقوله کمبود امکانات به هیچ وجهی نمی توان چشم پوشی کرد. کمبود امکاناتی که هر چه جلوتر می رویم نه تنها مرتفع نمی شود، بلکه روز به روز بیشتر٬ کمتر می شود! این کمبود ها در هر زمینه ای که فکرش را بکنید، نمود دارد. از کمبود امکانات رفاهی گرفته تا کمبود مهم ترین وسایل مورد نیاز رشته های تحصیلی در پایین ترین سطح. برای مثال به نظر شما برای رشته ای مثل رشته کامپیوتر٬ در پائین‌ترین سطح ممکن چه امکاناتی لازم است؟ جواب این سوال در پایین ترین استاندارد های آموزشی فقط وجود کامپیوترهایی به تعداد دانشجویان آن کلاس و با قابلیت پشتیانی سخت افزاری از نرم افزار های مورد استفاده در هنگام تحصیل است.

همانطور که می‌دانید در دانشگاه ما از بهترین و به روز ترین استاندارهای آموزشی حال حاضر  دنیا پیروی می‌شود. برای مثال، در زمان استفاده از نرم افزار مورد نیاز درس هایی همچون نرم افزارهای ریاضی و یا گرافیک(رشته کامپیوتر) دانشجویان عزیز همواره باید در هنگام تمرین صبر ایوب پیشه کنند تا در صورت روشن شدن کامپیوترها به صورت یکی در میان(با تشکر از مسئولین نگهداری از سایت‌ها) و گذشت لحظات طولانی از داغ شدن ذغال هایشان تازه برنامه مورد نظر را اجرا کنند. تا همین جای کار به دلایل زیادی مثل عدم صبرکافی دانشجویان و یا دعوا بر سر استفاده از کامپیوتر سالم که در کلاس های عملی همچون گنج گرانبها می ماند، نیمی از وقت اندک کلاس به باد فنا می رود. البته برای این مورد اساتید عزیز از سلول های خاکستری نهایت استفاده را کرده اند و با استفاده از متد یک هفته آقایان و یک هفته بانوان علاوه بر جلوگیری از استفاده 5 نفری از یک کامپیوتر، تعداد جلسات را از همین تعداد انگشت شمار کمتر می نمایند.

بعد از اجرای متد فوق و پروسه صبر ایوب شما تنها به این فکر کنید با کامپیوتری که از حداقل تجهیزات سخت افزاری رنج می برد عدد نپر را با دقت 100،000 رقم اعشار چگونه باید حساب کرد، و یا چگونه می توان ساده ترین نرم افزارهای گرافیکی را نصب و یا حتی استفاده کرد. البته یکی دیگر  از افتخارات دانشجویان رودهنی انجام همین عملیات های محیرالعقول در کلاس های درسی است که خود برگ زرینی است بر افتخارات دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن!

البته نباید زیاد ناشکری کرد و به خاطر عدم وجود امکانات نالید، زیرا اینجا رودهن است نه آکسفورد!!!

سبز تویی که سبز می خواهمت…

حالا باید مثل همیشه بنویسیم : «تا چشم به هم زدیم رسیدیم به آخرین پست سال 1387 شمسی» یا نه شاید بهتر باشد که این جمله را یک کمی تغییر بدهیم و بنویسیم : «زمین چقدر زود دور خورشید چرخید و چقدر زود یک سال دیگر به سال های عمر ما اضافه شد».

حتی می توانیم بنویسیم : «انگار همین دیروز بود که اولین مطلب سال 87 را پس از تعطیلات نوروز منتشر کردیم» و یا حتی می توانیم پا را فراتر بگذاریم و چیزهای دیگری بنویسیم، اما چرا این آخر سالی اوقات خودمان را تلخ کنیم و از روزهای رفته ای یاد کنیم که ما را به یاد بزرگ شدن و باز هم بزرگ شدن می اندازد. اصلا چرا از خود بهار ننویسیم، از این حس آشنایی که هر سال همین وقت ها از راه می رسد و سخاوتمندانه درخت ها را زنگ می زند و جوانه ها را از ساقه ها می رویاند تا خواب زمستانی طبیعت را با زیبایی رنگ سبز پایان دهد.

چه ایرادی دارد که به جای گلایه از سرعت زمین و دویدن روز و شب از پی هم به این تولد دوباره خیره شویم و فراموش کنیم که زمین پیش از ما چرخیده، ما را می چرخاند و بعد از ما هم همچنان می چرخد. اصلا بیایید سن و سال و روز و دقیقه را فراموش کنیم، یک کم فقط یک کم گوشهایمان را تیز کنیم تا نجوای بهار با درخت ها را بفهمیم و اگر فرصت داشتیم به صدای نفس کشیدن زمین هم گوش بسپاریم.انگار مهم همین نفس کشیدن و همین نجوا ها است که اگر نبود نه روز نویی شکل می گرفت و نه سبزی حیات از دل خاک سر می زد.

بهار اگر هیچ کاری بلد نباشد همین که رنگ خنده را روی لب های همه می نشاند خودش کار بزرگی است. همین که ذوق و شوق کودکانه را در وجود یک پیرمرد یا یک پیرزن بیدار می کند خودش اتفاق مهمی است. بهار همه این کار ها را می کند به شرط آنکه ما هم بلد باشیم چطور به استقبالش برویم.

در آخر باز هم از همراهی صمیمانه شما هزاران بار تشکر می کنیم و امیدواریم سال جدید را به موفقیت و سربلندی سپری کنید. هم چنین آرزومندیم تک تک شما دوستان همراه بتوانید از این دانشگاهِ … به راحتی خارج شوید و ادامه تحصیلاتتان را در یک دانشگاه واقعی تجربه کنید…

اخبار رودهن را برخط بخوانید

همواره یکی از اهداف ما بهبود بخشیدن امکانات این وبلاگ در جهت رفاه حال دانشجویان بوده است در همین راستا بخش جدیدی با عنوان اخبار برخط راه اندازی کردیم که بخش جدیدی به قسمت بالای صفحه‌ی اصلی وبلاگ اضافه کرده است و در این بخش جدید ترین اخبار دانشگاه رودهن قرار خواهد گرفت.

ما برای راه اندازی بخش اخبار برخط از سایت توییتر استفاده کرده‌ایم. نام کاربری ما در سایت توییتر ruac است و دوستانی که در این سایت عضو هستند می‌توانند ما را در این سایت دنبال کنند و یا اگر از خوراک خوان‌ها (feed reader) استفاده می‌کنند می‌توانند اخبار رودهن را با استفاده از این آدرس خوراک دنبال کنند. برای مشاهده بایگانی اخبار هم می‌توانید از این آدرس استفاده کنید.

در آخر هم خوشحال می‌شیم نظر شما دوستان را در رابطه با این وبلاگ و امکانات آن بدانیم و باز هم خوشحالتر می‌شویم اگر پیشنهادها و انتقادهای خود را در جهت بهبود کیفیت این وبلاگ برای ما ارسال کنید.

فوتبالیست‌ها در رودهن با حظور افتخاری سوباسا

همانطور که استحضار دارید رودهن مهد خیلی چیز ها بوده و هست٬ که تا حدودی در برخی مطالب گذشته نیز به برخی از آنها اشاره کرده‌ایم اما یکی از این مهد ها که به تازگی هم کشف شده مهد فوتبال یا فوتخال (فوتبال خیابانی) است که رودهن در این رشته ورزشی گوی سبقت را از دیگر رقبای دانشگاهی خود نیز ربوده است.

همانگونه که اشاره شد فوتخال یکی از رشته‌های نو پای ورزشی در رودهن است که میان دانشجویان هم طرفداران زیادی را به خود جلب کرده است و مسابقات وسیعی نیز در سطح دانشگاه برای این رشته ورزشی برگزار می‌شود. از ویژگی‌های منحصر به فرد این ورزش می‌توان به برگزاری با کمترین امکانات اشاره کرد. مواد لازم برای برگزاری این مسابقات عبارتند از:

• یک عدد توپ پلاستیکی (ترجیحا دو لایه)
• یک مقدار زمین بایر (ترجیحا آسفالت)
• مقداری دانشجو
• تماشاچی به مقدار لازم
• بوقچی ۲ عدد
• داور هم نمی‌خواهد

چندی پیش مسابقه‌ای میان دو تیم دسته اولی و مطرح دانشگاه در محیط ورزشگاه چند نفری المپیک seaside برگزار شد که قسمت‌هایی از این مسابقه مهیج را می‌توانید به صورت تصویری در ادامه دریافت و مشاهده نمائید.

• دریافت فایل تصویری فوتبال وسط seaside با فرمت wmv و حجم ۱.۱۱ مگابایت – اینجا
• دریافت فایل تصویری فوتبال وسط seaside با فرمت 3gp و حجم 436 کیلوبایت – اینجا
• مشاهده آنلاین کلیپ مستند فوتبال وسط seaside در دانشگاه رودهن – اینجا

در آخر نیز توجه شما را به مسابقه نظرسنجی بخش نود وبلاگ دانشجویان رودهن جلب می‌کنیم. برای شرکت در این نظرسنجی پاسخ خود را به شماره ۲۰۰۰۹5 (با احتساب وقت‌های تلف شده) ارسال نمائید. برنده این مسابقه کدام تیم است؟